Artiscleam

ความงามของภาษาก็เป็นสิทธิส่วนบุคคล
แต่ต้องแยกแยะให้ออกว่ากำลังใช้ภาษานั้น
กับใคร เช่น การเขียนรายงาน หนังสือราชการ หรือ การแชทกับเพื่อน ต้องแยกแยะให้ออก

หลายครั้งที่เด็กๆใช้ภาษาราชการไม่ถูกต้องก็เลยทำให้มีผู้ใหญ่ไดโนเสาร์ออกมาต่อว่าแบบเหมารวม ค่อนขอดค่อนแคะให้สะเทือนใจเล่นๆ(แต่ใครจะสนละ)

แต่ถ้าคนที่เข้าใจในธรรมชาติของภาษาจะรู้ว่าภาษาไทยเป็นภาษาที่ยังไม่ตาย ยังสามารถเกิดคำที่มีความหมายใหม่หรือรูปลักษณ์ใหม่ได้อีก

ไม่เหมือนภาษาลาตินและภาษาบาลีที่เป็นภาษาที่ตายแล้ว ไม่มีการเกิดใหม่อีก เราจึงนิยมใช้ภาษาเหล่านี้มาใช้เป็นราชาศัพท์หรือศัพท์เฉพาะทางต่างๆ เพื่อช่วยให้ง่ายต่อการเขียนนิยามหรือคำจำกัดความ สรุปง่ายๆคือขี้เกียจเขียนคำจำกัดความ ถ้าเกิดใหม่อีกก็ต้องเขียนใหม่อีก เพราะฉะนั้นคุมกำเนิดการเกิดของภาษาซะเลย
(เม้นยาวไปหน่อย แบบว่าเก็บกด )

นั่นดิเนอะ

เห็นด้วยค่ะ เยาวชนไม่ควรทำให้ภาษาไทยวิบัติ
ด้วยการใช้ภาษาแอ๊บแบ๊วดัดจริตมาแทรก
ตกลง เยาวชนจะเป็นอนาคตของชาติ
หรือจะเป็นผู้ทำลายกันแน่เนี่ย เฮ้อ...

เห็นด้วยกับ #1

ขอบคุณทุกคอมเม้นท์ค่ะ
อีฟจะพยายามพัฒนาข้อเขียนให้มีมุมมองใหม่ๆเรื่อยๆต่อไปค่ะ คุณผู้อ่านจะเห็นด้วยหรือไม่ก็ไม่เป็นไรค่ะ
ขอบคุณที่ให้ความสนใจและติดตามค่ะ

ขอบคุณที่ไปคอมเม้นท์ในบล็อคนะคะ

ส่วนตัวปอยไม่เคยวิบัติเลยแม้จะเล่นในโซเชี่ยลเน็ตเวิร์ก
ทำการบ้าน ทำงาน หรืออะไรก็แล้วแต่ ปอยใช้แบบนี้หมด 555555

หายไปไหนหว่า ??

คิดถึง...

ประดิษฐ์อักษร
เสริมสระ
สร้างถ้อย
ร้อยประสมคำ
ก่อประโยค
เกิดความหมาย
กลายเป็นภาษามากมายบนโลกใบนี้...

ตุ๊ด หากไม่มีสระอุ
จะยังคงความหมายว่าเป็นตุ๊ดอยู่ไหม

ต๊ด ถึงจะมีตัวสะกด
ก็ไม่ปรากฏความหมาย

ตด ลดวรรณยุกต์ตรี
หมายถึงลมที่เบียดเสียดออกมาจากทวารหนักใช่ไหม

ตด หากไร้ตัวสะกด จะเป็นเช่นไร
ก็เป็นเพียงตัวอักษรตัวหนึ่งเท่านั้นใช่หรือไม่

หากไม่มีตัวอักษร ก็ไม่อาจสร้างคำ
คงยากที่จะบ่งถึงความหมาย

ทว่าสิ่งที่เห็นและเป็นอยู่
ต่างก็รู้ว่าตัวตนของสิ่งนั้นมี คงรูปอยู่ มิได้หายไป

ตุ๊ด ผู้ชายที่มีพฤติกรรมเบี่ยงเบนทางเพศเป็นหญิง
ยังคงมีอยู่ แม้จะไม่มีคำเรียกก็ตามที...

มิต้องสะดุ้ง หวาดกลัวไปดอกหนาผู้รักษ์ภาษาไทย
คำนี้เกิด คำนั้นดับ คำเคยนิยม
คำเคยรู้ ร่วงสมัย ลับ-จาก-ลา

เต๋ว์บะจุ๊ เอ้าเหียกุบฮ่อ บ๊วบฆีณะค่า ครุคริ ชิมิล่า
แม้นข้อเขียนใดใด จะเขียนอย่างไม่เป็นภาษา
ถึงจะไม่มีความหมาย
แต่ก็บ่งอารมณ์ใดอารมณ์หนึ่งออกมา
ถึงแม้จะเขียนถูกหลัก
ใช้ภาษาได้ดีเป็นนักหนา
แม้ภาษาที่ใช้จะถูกต้อง
แต่นัยทางอารมณ์ก็อัปรีย์ได้นะจ๊ะ
ผู้ใช้ภาษาอย่างไม่เป็นภาษา
บางทียังมีความงดงามในทางภาษา
มากเสียยิ่งกว่าผู้ที่อ้างว่าใช้ภาษาเป็น
แต่แฝงเจตนาจัญไรในทางภาษา
ที่อ้างว่าใช้ถูก เหมาะ ควร...

อ่านบล็อกอีฟแล้วทำให้นึกถึงที่ตัวเองเขียนเอาไว้นานแล้ว

โห... หายไปยาวๆแบบนี้
คิดถึงอ่ะ... หายไปไหนหนอ ??